Jeśli mnie pamięć nie myli losowanie gospodarzy na Euro 2012 odbyło się 18.04.2007. Wtedy też Polska dowiedziała się, że wraz z Ukrainą zorganizują wspomnianą imprezę. Jak wszyscy wiemy, budowa stadionów oraz pozostała część infrastruktury (szczególnie drogowa) do dnia dzisiejszego pozostawia wiele do życzenia. Tym czasem scenarzyści serialu Mamuśki (a dokładnie ostatniego odcinka) emitowanego ok 1 grudnia 2007 już przewidywali, że z budową stadionów będą się działy jaja i powstaną opóźnienia. Własnie wtedy można było usłyszeć prorocze słowa z ust aktora oraz ciekawy sposób na biznes...
Film jakby niedokończony, po pojawieniu się liter końcowych czułem jakby niedosyt, że to już? Koniec? Over? Trochę dziwnie zrobiony film, mogło by się go oglądać dłużej, byle wyjaśniło się kila wątków które w ekranizacji pozostają niewyjaśnione. Choćby dla przykładu los komunisty, który przystał na prośby protestujących. Co się z nim później dzieje - można się tylko domyślać. Czy sprzątnęły go Służby Bezpieczeństwa, czy dołączył do strajkujących, a może gdzieś wyjechał? Albo kolejno wątek głównej bohaterki, co się z nią później dzieje, czy komuniści znajdują ją czy jednak nie. Myślę, że nie jest to film, w którym można było ująć cały tragizm tamtych wydarzeń w 100min.
Czarny Czwartek
W roku 1970 to mnie jeszcze w planach nie było, więc pamiętać nie będę jak to wyglądało z punktu widzenia mieszkańców innych części kraju. W szkole podstawowej oraz technikum nie miałem do czynienia z dziejami najnowszymi. Film ten potraktowałem jako powiedzmy uzupełnieniu informacji na temat naszej historii - dokument. Z drugiej jednak strony wątek rodziny Drywów skłania do klasyfikowania filmu jako dramat. I tu chyba wychodzi największa bolączka produkcji - za dużo wątków, niedokończonych wątków.
Wszyscy chyba dobrze znają kampanię reklamową banku ING dotyczącą "internetowego" nowoczesnego klienta, który za usługi wykonywane na własną rękę nie musi ponosić dodatkowych kosztów za jego obsługę (cyt. Dlaczego miałbym płacić za coś co robię sam? Jestem internetowy i za prowadzenie rachunku oraz przelewy nie płacę)- zainteresowanych odsyłam na: http://media.ingbank.pl/pl/pr/153295/w-ing-internetowi-nie-placa-bo-wszystko-robia-sami
Tym czasem nie wszystkie serwisy są tak wspaniałomyślne jak ING. Mimo iż w momencie gdy rozpoczęła się ich kampania, ja pukałem się w głowę, bo mając konto w mBanku już od dawna nic nie płaciłem. Nie o tym jednak rozprawa.
Obejrzałem. I napisać muszę, że kopie po dupie, i daje do myślenia. Film opowiada historię pewnego młodziana, który wyruszył z wielkomiejskiego zgiełku na skaliste odludzie, a mianowicie malownicze kaniony w Utah, celem rozerwania się nieco i odpoczęcia od szarej codzienności. Podczas przemierzania szczeliny, niefortunnie zsunął się w dół a w raz nim głaz, który unieruchomił jego rękę.
Żródło: http://zloteprzeboje.tuba.pl/
Krytykiem filmowym nie jestem, ale uważam, że to majstersztyk zrobić tak przejmujący film na tak niewielkiej przestrzeni. Główny bohater spędza w grocie 5 dni w których to próbuje się uwolnić, niestety wszystkie próby choćby poruszenia głazu zakańczają się niepowodzeniem. W chwilach załamania przed oczyma przelatuje mu całe życie, analizuje sytuacje w których się znalazł, których żałuje. Podsumowuje swoje życie gdyż wie, że i tak jego żywot skończy się w tej szczelinie. Każdego dnia, nagrywa się także za pomocą kamery którą zabrał ze sobą, opisując swoją sytuację oraz przepraszając rodzinę, że nie poświęcił im więcej czasu, mając nadzieję, że znalazca kamery przekaże nagranie jego bliskim. Szczegółowo analizuje sytuację w której się znajduje, oraz błędy które popełnił w przygotowaniach do wycieczki. W chwili gdy kończy mu się woda, przypominają mu się najdrobniejsze szczegóły np. w którym miejscu w samochodzie zostawił dodatkową butelkę z napojem. Krytykuje także chiński scyzoryk, który stępił się po kilku próbach wykruszenia głazu w okolicach uwięzionej ręki.
Niezwykle przedstawiony obraz psychologiczny człowieka. Powinniśmy się uczyć robić takie filmy!
Nie jestem w stanie sobie teraz przypomnieć jak wpadłem na tego zielonego wielkoluda jedzącego zegarki, ale przyznać trzeba, że było to odkrycie bardzo przyjemne. Znów odkopałem kilka wspomnień gdzieś z samego końca głowy, z najciemniejszych jej zakamarków. Gówniarzem byłem oglądając w TVP1 przygody bohaterów z Królestwa Gondolandu. I pewnie nic nie rozumiałem z tego co bełkotali po angielsku, ale sama bajka była na tyle fajna, na tyle czytelna, przyjemna w odbiorze, że wiedziało się o co w niej chodzi. Najlepiej zapamiętałem Corvax'a szalonego naukowca. Fascynowało mnie, że zna się gościu na komputerach, dość okazałych rozmiarów jak to na tamte czasy przystało. I chyba coś mi po nim zostało, bo tematyka ta jest mi bliska. Zagorzały programista, konstruktor, fanatyk.
O Wojnie Polsko Ruskiej pierwszy raz usłyszałem na łamach nieistniejącej już Radiostacji. Wtedy to autorka Dorota Masłowska czytała swoje wypociny słuchaczom, tak jak robi to teraz na przykład Klara Weritas, albo czytany tez był kod Leonarda Da Vinci przez Piotra Fronczewskiego. No kto słuchał ten wie... Książka od samego początku była kontrowersyjną ale jakoś nie było o niej tak głośno jak o filmie który to niedawno miał premierę. Słyszałem jednak, że książka jest pisana zupełnie innym językiem niż dotychczas znane nam dzieła, że w ogóle jest inna, jakaś taka dziwna. Tak jakoś się zdarzyło, ze nigdy nie kupiłem żadnej książki. W całym dotychczasowym życiu, nie kupiłem, nie przeczytałem z dobrej woli ani jednej sztuki, zazwyczaj czytało się bo w szkole kazali. Pewnego razu jednak chodziłem po jakimś supermarkecie ( jakoś tuż po premierze książki), i akurat na półeczce stała sobie owa pozycja, pomyślałem, i tak Cię nie kupię bo pewnie droga jesteś ale zobaczę jak jesteś opisana na końcu i czy masz jakieś obrazki Odwróciłem więc ten zbiór stronic i zobaczyłem że nie jest to aż takie drogie jak mi się wydawało. A że nasłuchałem się w Radiostacji trochę dziwnych tekstów to postanowiłem ją zakupić.
Odwróciłem więc ten zbiór stronic i zobaczyłem że nie jest to aż takie drogie jak mi się wydawało. A że nasłuchałem się w Radiostacji trochę dziwnych tekstów to postanowiłem ją zakupić. 
