Dec
20
2009
2009
Był mroźny grudniowy dzień, na uczelnianym korytarzu można było odczuć zwiększony tłok spowodowany siarczystym mrozem. Studenci nie spędzali już przerw pomiędzy zajęciami na zewnątrz tylko woleli się kotłować tam, gdzie było cieplej. Palacze, nie mając wyjścia musieli podpalać poza drzwiami wejściowymi do budynku. Gdy wracali po zaspokojeniu swoich nałogów rozpoznawani byli po czerwonych zziębniętych uszach. Przyjmowanie wiedzy w ciepłym pomieszczeniu ze świadomością, że za oknem piździ wydawało się być bardzo przyjemnym doznaniem. Jednak tylko początkowo w Sali wykładowej była przyjemna atmosfera. Po kilkudziesięciu minutach intensywnego oddychania niemal setki ludzi w Sali pozamykanej szczelnie przed ujemną temperaturą, zaczęło być co najmniej duszno. Robiło się to nieprzyjemne na tyle, że jak się wyszło do kibelka na siusiu, to po powrocie dopiero czuć było jak dużo dwutlenku węgla przefiltrowały płuca słuchaczy. Nic z resztą dziwnego, osoby przebywające od początku w pomieszczeniu przyzwyczaiły się do panującego zapachu i nie były w stanie odczuwać nieprzyjemnej duchoty. A tu ktoś bąka puścił po kryjomu typowego cichacza, a to ktoś w przeddzień się nie umył, a to jechało komuś z paszczy, i te małe smrodki wszystkie zbierały się na jeden przesiąkający i wypełniający każdą wolną przestrzeń Sali swąd.
Na wykładzie człowiek skupić się musi. A jak się człowiek skupi to go czasem w kichę ciśnie. Chciał tez student udać się tam gdzie nawet król piechotą chodzi. Z doświadczenia wiedział, że klopy na pierwszym piętrze nie należą do elity czystości, udał się więc na piętro drugie, gdzie popularność ubikacji jest mniejsza, co zmniejsza tez prawdopodobieństwo odwiedzin niechlujnych kontrahentów. Wszedł do kabiny z nadzieją, że wypróżni flaka w spokoju i bez nerwów. Tym razem skończyło się jedynie na nadziejach. Klop okazał się być nawet czystym, co ucieszyło studenta, problem pojawił się w momencie chęci ustawienia się do pozycji optymalnej do wypróżnienia. Przestrzeń pozostawiona po miedzy muszlą klozetową a drzwiami była na tyle mała, że po zamknięciu drzwi, trzeba się było do nich mocno przytulic plecami, żeby móc swobodnie się odlać. Miejsca do manewrów było naprawdę mało, wiec osoby szersze niż jego chuda postura musiałyby chyba się opierać jedną ręką o ścianę przed klopem i wisieć tak nad otchłanią. Problemem było tez przyjęcie postawy tzw. ? jaskółki? umożliwiającej pozostawienie większego zbędnego ekwipunku a niżeli mocz. Podejrzewam, że zaniepokojony student w potrzebie ma do dyspozycji trzy rozwiązania. Pierwsze to robienie z otwartymi drzwiami. Pomysł średni? Kolejny to Trzymanie się zębami za klamkę by nie wpaść do otchłani. Pomysł raczej zły, bo lizanie po kimś klamki, kto nie umył rączek jest co najmniej niehigieniczne. I w końcu metoda trzecia, to zrobienie mostka, czyli oparcie się rękoma o ścianę za naszymi placami, nad spłuczką i próbowanie szczęścia z tej pozycji. Trzeci pomysł też wydaje się do bani, bo przy takim ustawieniu zwieracze zamykają się automatycznie, uniemożliwiając zostawienie zbędnego ekwipunku. Pozostawiony sam sobie studencina musiał szukać innego prywatnego, publicznego zakątka do wypróżniania. Gratulujemy projektantowi, czy budowniczym, którzy postawili ścianki działowe w ten sposób, że uniemożliwiają korzystanie z WC. Sam bym ich tam poustawiał z pełnymi pęcherzami i ciekaw jestem jak by sobie poradzili z tym przypadkiem.
WSEI Kraków piętro 2 (Męski)
Maksymalne oparcie się o drzwi.
